วันจันทร์ที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2563
เครื่องหมายวรรคตอน
ไม้ยมก หรือ ยมก

    ชื่อเครื่องหมายวรรคตอน รูปดังนี้ ๆ

    มีหลักเกณฑ์การใช้ดังต่อไปนี้

    ใช้เขียนหลังคำ วลี หรือประโยค เพื่อให้อ่านซ้ำคำ วลีหรือประโยคอีกครั้งหนึ่ง

ตัวอย่าง

         (๑) เด็กเล็ก ๆ [เด็ก-เล็ก-เล็ก]
         (๒) ในวันหนึ่ง ๆ [ใน-วัน-หนึ่ง-วัน-หนึ่ง]
         (๓)  แต่ละวัน ๆ [แต่-ละ-วัน-แต่-ละ-วัน]
         (๔) มีเสียงตะโกนว่า “ไฟไหม้ ๆ” [มี-เสียง-ตะ-โกน-ว่า-ไฟ-ไหฺม้-ไฟ-ไหฺม้]

หมายเหตุ

         ๑. คำที่เป็นคำซ้ำ ต้องใช้ไม้ยมก หรือยมก เสมอ เช่น สีดำ ๆ [สี-ดำ-ดำ]

              เด็กตัวเล็ก ๆ [เด็ก-ตัว-เล็ก-เล็ก]

         ๒. ไม่ควรใช้ไม้ยมก หรือ ยมก ในกรณีดังต่อไปนี้

               ๒.๑ เมื่อเป็นคำคนละบทคนละความ

ตัวอย่าง 

เขียนผิด
เขียนถูก
ฉันจะไปปทุมวัน ๆ นี้.
ฉันจะไปปทุมวันวันนี้.
เขาเคยมาทุกวัน ๆ นี้ไม่มา.
เขาเคยมาทุกวัน วันนี้ไม่มา.
เขาซื้อสี ๕ กระป๋อง ๆ ละ ๕๐ บาท.
เขาซื้อสี ๕ กระป๋อง กระป๋องละ ๕๐ บาท.
นายดำ ๆ นา.
นายดำ ดำนา.


    ๒.๒ เมื่อรูปคำเดิมเป็นคำ ๒ พยางค์ ที่มีเสียงซ้ำกัน

ตัวอย่าง

               (๑) นานา เช่น นานาชาติ นานาประการ
               (๒) จะจะ เช่น เขียนจะจะ ดำนาจะจะ มุง (หลังคา) จะจะ

    ๒.๓ เป็นคำคนละชนิดกัน

ตัวอย่าง

    คนคนนี้มีวินัย. (คนคำแรกเป็นสามานยนาม คนคำหลังเป็นลักษณนาม)

     ๒.๔ เมื่อเป็นคำประพันธ์

ตัวอย่าง

                                                       ๑ หวั่นหวั่นจิตรคิดคิดหวนครวญครวญหา

    คอยคอยหายหลายหลายนัดผัดผัดมา   แทบแทบเดือนเตือนเตือนว่าช้าช้าวัน

    เอะเอะผิดติดติดเบือนเชือนเชือนไฉน     แปลกแปลกใจใคร่ใคร่รู้ดูดูขัน

    ทำทำทีหนีแหนงแกล้งแกล้งกัน            เชิงเชิงชั้นหันหันบากฉากฉากใจ

    ……………………………………………          …………………………………………….

                ยกเว้นกลบทที่มีกำหนดให้ใช้ไม้ยมก

ตัวอย่าง

    มีรูปเหญี่ยว ๆ ตั้ง    ตามไตร มุขนา

    ทกที่มุม ๆ ของ        เขตต์นั้น

    ป้านลมจับ ๆ ไสว      แสวงเหยื่อ เยี่ยงเฮย

    กระเบื้องประดับ ๆ ถ้วยไสร้ สบสรรพ์ฯ

 

ที่มา : หลักเกณฑ์การใช้เครื่องหมายวรรคตอนและเครื่องหมายอื่น ๆ ฯ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พิมพ์ครั้งที่ ๗ (แก้ไขเพิ่มเติม) หน้า ๓๗-๓๘