วารสารปี-40-ฉบับที่-4-resize

ปัญหาการเหลื่อมล�้ ำทางเศรษฐกิจกับการจัดเก็บภาษีมรดกในประเทศไทย 32 The Journal of the Royal Society of Thailand Volume 40 Number 4 Oct-Dec 2015 ประเทศจีนและเวียดนามได้หันมาใช้ระบบเศรษฐกิจแบบทุนนิยมอย่างเต็มตัว แต่ยังคงรักษาการเมืองแบบ สังคมนิยม เพื่อให้เกิดความมั่นคงและเสถียรภาพในการบริหารประเทศ ในการพิจารณาปัญหาการพัฒนาทางเศรษฐกิจ และปัญหาการกระจ่ายรายได้ที่เป็นธรรม ในประเทศทุนนิยมบางประเทศ ที่เป็นประเทศสามารถแก้ปัญหาได้ดีนั้นจะพิจารณาข้อมูลโดยสังเขปจาก ตารางที่ ๑ โดยอาจแบ่งได้เป็น ๒ กลุ่มคือ กลุ่มที่สามารถแก้ปัญหาได้ค่อนข้างดี คือ หมายเลขที่ ๑ ถึง ๕ ได้แก่ ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ จีน สหรัฐอเมริกา และสหราชอาณาจักรหรืออังกฤษ ส่วนกลุ่มที่แก้ปัญหาได้ไม่ดี และ มีปัญหามาก คือ เม็กซิโก บราซิล และไทย ซึ่งมีข้อสังเกตบางประการดังนี้ ประการแรก การแก้ปัญหาของประชาชนทุนนิยมนั้น จะต้องเริ่มต้นจากการพัฒนาความ เจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ ด้วยการบริหารจัดการทางเศรษฐกิจอย่างมีประสิทธิภาพ พัฒนาขีดความสามารถ ในการผลิตของประชากรและของทั้งระบบ โดยมีการพัฒนาคุณภาพของประชากร และการพัฒนาเทคโนโลยี เป็นเครื่องมือส� ำคัญ เมื่อเศรษฐกิจของประเทศสามารถเจริญเติบโตได้แล้วมีเสถียรภาพแล้ว ก็จะสามารถแก้ปัญหา การกระจายรายได้ของสังคมได้ง่ายขึ้น โดยใช้ระบบภาษี และการใช้จ่ายของรัฐเป็นเครื่องมือ ประการที่สอง เมื่อพิจารณาสัดส่วนการถือครองรายได้ของประชากรแต่ละกลุ่มจะต้อง พิจารณาว่าประชากรส่วนใหญ่ของประเทศคือ ครองรายได้มีสัดส่วนเท่าใด โดยอาจจะใช้หลักเกณฑ์ว่ากลุ่มคนจน และคนชั้นกลางของประเทศจะต้องถือครองสัดส่วนของรายได้ของประเทศรวมกันมากที่สุด เช่น ร้อยละ ๘๐ ของประชากรของประเทศจะต้องมีสัดส่วนการถือครองรายได้ไม่น้อยกว่าร้อยละ ๖๐ ของรายได้ของประเทศ ในขณะเดียวกันกลุ่มคนที่ร�่ ำรวยซึ่งมีสัดส่วนของประชากรประมาณร้อยละ ๒๐ ของประชากร ของประเทศ ควรจะมีสัดส่วนการถือครองรายได้ไม่เกินร้อยละ ๔๐ ของรายได้ของประเทศ การที่ให้สัดส่วนการถือครองรายได้ของคนที่ร�่ ำรวยมีสัดส่วนที่สูงนั้น เป็นเพราะลักษณะส� ำคัญ ของระบบทุนนิยม ที่ต้องการผู้ประกอบการที่มีประสิทธิภาพ มีความคิดริเริ่มและพัฒนาการด้านต่าง ๆ ในทางเศรษฐกิจ ดังนั้น จึงต้องให้มีก� ำไรหรือผลตอบแทนเป็นสิ่งกระตุ้นการท� ำงาน อย่างไรก็ตามในเรื่องนี้ จะต้องพิจารณาเรื่องแรงจูงใจในการท� ำงานและระบบภาษี ประการที่สาม เพื่อให้มีกรอบในการพิจารณาสัดส่วนในการถือครองรายได้ของประชากร ในแต่ละกลุ่มนั้น จะแบ่งกลุ่มประชากรของประเทศออกเป็น ๓ กลุ่ม คือ กลุ่มที่ยากจนมีประมาณ ร้อยละ ๔๐ ของประชากร กลุ่มคนชั้นกลาง มีร้อยละ ๔๐ ของประชากร และกลุ่มคนที่ร�่ ำรวยมี ร้อยละ ๒๐ ของประชากร