วารสารปี-40-ฉบับที่-4-resize

เกริกเกียรติ พิพัฒน์เสรีธรรม 27 วารสารราชบัณฑิตยสภา ปีที่ ๔๐ ฉบับที่ ๔ ต.ค.-ธ.ค. ๒๕๕๘ อย่างไรก็ตาม ในการประกอบการเพื่อผลิตสินค้าบริการต่างๆ นั้น อาจจะแบ่งเป็น กลุ่มอาชีพต่าง ๆ เช่น ชาวไร่ชาวนา ผู้ประกอบการขนาดเล็ก ผู้ประกอบการขนาดใหญ่ บางกลุ่มเป็นกลุ่ม ที่เป็นฝ่ายเสียเปรียบในสังคม บางกลุ่มเป็นผู้ที่มีอ� ำนาจผูกขาด และเป็นผู้ที่เอารัดเอาเปรียบในสังคม ในเรื่องเกี่ยวกับผู้ประกอบการนั้น รัฐบาลหรือผู้ที่มีอ� ำนาจในระบบเศรษฐกิจ จะต้องมีระบบการดูแลอย่างเหมาะสมเพื่อให้การประกอบการในธุรกิจหรือการประกอบในอาชีพต่าง ๆ เป็นไปในทางที่ท� ำให้การผลิตสินค้าบริการของประเทศเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและมีรายได้อย่างเหมาะสม โดยเฉพาะอย่างยิ่งการก� ำกับดูแลธุรกิจที่มีอ� ำนาจการผูกขาด ในเรื่องการเป็นเจ้าของปัจจัยการผลิตนั้นเป็นรากฐานส� ำคัญในระบบเศรษฐกิจ จะต้องมีการดูแลอย่างเหมาะสมเพื่อให้การประกอบการในธุรกิจหรือการประกอบการในอาชีพต่าง ๆ เป็นไป ในทางที่ท� ำให้การผลิตสินค้าบริการของประเทศเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและมีรายได้อย่างเหมาะสม และเป็นธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งการก� ำกับดูแลธุรกิจที่มีอ� ำนาจการผูกขาด ในเรื่องการเป็นเจ้าของปัจจัยการผลิตนั้นเป็นรากฐานส� ำคัญของระบบเศรษฐกิจ ประสิทธิภาพการผลิต และความอยู่ดีกินดีของประชาชนทุกประเทศ เช่น ในประเทศทุนนิยมปัจเจกบุคคล จะเป็นเจ้าของปัจจัยการผลิตส่วนใหญ่ ในประเทศสังคมนิยมรัฐจะเป็นเจ้าของปัจจัยการผลิตส่วนใหญ่ (๒) การก� ำหนดอัตราผลตอบแทนแก่ปัจเจกการผลิต ในการท� ำงานหรือใช้ปัจจัยการผลิตที่ได้มาข้างต้นนั้นจะได้รับผลตอบแทน ในการท� ำงานในรูปต่าง ๆ ซึ่งพอจะสรุปโดยย่อดังนี้ ปัจจัยการผลิต อัตราผลตอบแทน แรงงาน เงินเดือนหรือค่าจ้าง ที่ดิน ค่าเช่า ทุน ดอกเบี้ย การประกอบการ ก� ำไร ประชาชนทุกคนจะมีรายได้ที่เกิดจากการท� ำงานในรูปใดรูปหนึ่งตามที่กล่าว มาข้างต้นนั้น หรืออาจจะมีรายได้ในหลายรูปแบบ อย่างไรก็ตาม รายได้รวมของทุกคนจะเป็นสิ่งก� ำหนด สภาพชีวิตความเป็นอยู่ของแต่ละคนหรือแต่ละครอบครัว รวมถึงสภาพสังคม เศรษฐกิจ และการเมืองของประเทศ ด้วย