วารสารปี-40-ฉบับที่-4-resize

เกริกเกียรติ พิพัฒน์เสรีธรรม 25 วารสารราชบัณฑิตยสภา ปีที่ ๔๐ ฉบับที่ ๔ ต.ค.-ธ.ค. ๒๕๕๘ ๑. ปัจจัยส� ำคัญที่ท� ำให้เกิดความเหลื่อมล�้ ำทางเศรษฐกิจ การพิจารณาปัญหาการเหลื่อมล�้ ำทางเศรษฐกิจหรือปัญหาการกระจายรายได้ที่ไม่เป็นธรรม ในสังคมนั้น เป็นเรื่องที่จะต้องพิจารณาถึงปัญหาการท� ำงานในระบบเศรษฐกิจโดยเริ่มต้นตั้งแต่การเป็นเจ้าของ ปัจจัยการผลิต ประสิทธิภาพในการผลิตหรือการท� ำงานของแต่ละคน รวมถึงผลตอบแทนในการท� ำงานที่เขา ได้รับด้วย อย่างไรก็ตาม ถ้าหากจะพิจารณาในภาพรวมของระบบเศรษฐกิจแล้ว อาจจะแบ่งได้เป็น ๓ ส่วน ดังนี้ ๑.๑ การก� ำหนดรายได้ชั้นต้นของบุคคล ๑.๒ บทบาทของรัฐในการจัดสรรและกระจายรายได้ของสังคม ๑.๓ ระบบมรดกตกทอด และระบบการเมืองของประเทศ ๑.๑ การก� ำหนดรายได้ขั้นต้นของบุคคล การศึกษาวิเคราะห์ปัญหาการกระจายรายได้นั้น จะต้องเริ่มต้นจากการรู้ว่ารายได้ของ แต่ละบุคคลนั้น เกิดขึ้นอย่างไรหรือได้มาอย่างไร โดยพิจารณาจากการท� ำงานของระบบเศรษฐกิจของประเทศ ในระบบเศรษฐกิจแบบทุนนิยมนั้น รายได้ขั้นต้นของแต่ละบุคคลนั้นถูกก� ำหนดด้วยปัจจัยที่ส� ำคัญ ๒ ประการ คือ การเป็นเจ้าของปัจจัยการผลิต และการก� ำหนดอัตราผลตอบแทนแก่การท� ำงานของปัจจัยการผลิต ซึ่งจะพิจารณาได้ดังนี้ (๑) การเป็นเจ้าของปัจจัยการผลิต ในทางเศรษฐศาสตร์ได้แบ่งปัจจัยการผลิตเป็น ๔ ชนิด คือ แรงงาน ที่ดิน เงินทุน และการประกอบการ ในการผลิตสินค้าหรือบริการแต่ละชนิดนั้น จะต้องใช้ปัจจัยการผลิตดังกล่าวมาผสม หรือท� ำงานร่วมกัน จนสามารถผลิตเป็นสินค้าบริการต่าง ๆ ออกมา เรื่องแรงงาน แรงงานในการผลิตเพื่อผลิตสินค้าหรือบริการต่าง ๆ นั้น แรงงานจะเป็นปัจจัย ที่ส� ำคัญที่สุด คือ คนที่ท� ำงานเป็นต้นทุนส� ำคัญที่ก่อให้เกิดการผลิตสินค้าบริการต่าง ๆ ถ้าไม่มีคนก็ไม่มีการผลิต เกิดขึ้น อย่างไรก็ตาม ปริมาณและคุณภาพของสินค้าบริการที่ผลิตนั้น จะขึ้นอยู่กับจ� ำนวน และคุณภาพของแรงงานเป็นส� ำคัญ อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันการผลิตสินค้าบริการต่าง ๆ จะขึ้นอยู่กับความรู้ ความสามารถของคนและเทคโนโลยีที่ใช้ในการผลิต ดังนั้น การที่จะท� ำให้คนที่ท� ำงานมีรายได้ดีนั้น คนท� ำงาน